Bir gün eski Mısır tapınaklarının yanında kocaman, taştan bir anıt bulmuşlar. Beş bin yıllık taş anıtın üstünde bildiğimiz bir bokböceğinin kabartması, hemen altında da garip harflerle kazılı bir yazı varmış.
Yıllar sonra çözmüşler, şöyle yazmaktaymış;
“ Ben Kefer, mürit! Kanatlarımı açınca uçacağım.”
Kim bu Kefer, kanatlarını ne zaman açar, açınca nereye uçar?
Meğer bir tanrıymış, Antik Mısır halkının inandığı kırk iki tanrıdan biri. Gerçekteyse, tanrıyı ve ölümsüzlüğü arayan bir insan!
Bu hatıra defteri Kefer’in, yani tanrıyı arayan bir insanın gerçek hayat hikayesini anlatıyor ve özeti şu;
Kim tanrının var olduğunu iddia ediyorsa, bilsin ki yoktur!
Yine kim tanrının yok olduğunu iddia ediyorsa, bilsin ki vardır!
Hangisi doğru?
İkisi de doğru. Çünkü gerçeğin olduğu yerde iddiaya yer yoktur.
***
Yaratıcı Tanrı ve ölümsüz Ruh!
Filozoflar derler ki; Bütün felsefe tarihi bu iki kelimenin çevresinde döner durur.
Eğer vaktiyle Kefer’in döndüğü gibi siz de bu kelimelerin etrafında dönüp duruyorsanız, belki de şimdi tam sırası!
Belki de bu defa çözecek, kanatlarınızı açıp uçacaksınız.
Nereye mi?
İster tanrıya, ister başka bir yere. Nereye isterseniz oraya!
Ölüm mü?
Hayır hayır, korkmayın! Onu bu hatıraların sonuna doğru bulup öldüreceğiz ve ölmediğimizi hep birlikte göreceğiz.
Mürit Kefer