Mürit Kefer

oynatamayacaksın! Değil evlerimizi başımıza yıkmak, iskambilden kulelerimizi bile yıkamayacaksın. Yemin ederim ki, aslanları bile kediye çevirdiğimiz şu âlemde bir gün sende bize secde edeceksin. Yemin ederim ölenlerimizin intikamını alacağız. Bu bizim imanımız, bu bizim ibadetimizdir.
Kuran, Bakara suresinin başında inanır gibi görünen bazı insanların içyüzünü anlatır;
“ İnsanlardan, inanmadıkları halde, - Allah’a ve ahret gününe inandık, diyenler vardır. Bunlar Allah’ı ve inananları aldatmağa çalışırlar, oysa sadece kendilerini aldatırlar da farkında olmazlar. Kalplerinde hastalık vardır ve Allah hastalıklarını arttırmıştır. Yalancılıkları yüzünden elem verici azaba uğrayacaklardır. Kendilerine, - Yeryüzünde bozgunculuk yapmayın dendiği zaman, - Bizler sadece ıslah ediyoruz, derler. İyi bilin ki, asıl bozguncular kendileridirler, lakin farkında değiller. - Siz de herkesin inandığı gibi inanın, dendiğinde, - Biz de aptalların inandığı gibi mi inanalım? derler. İyi bilin ki asıl aptal kendileridir, lakin bilmezler. İnananlarla konuşurken, - İnandık, derler. Kendi şeytanlarıyla baş başa kaldıklarında ise, - Biz sizinleyiz, onlarla sadece alay ediyoruz, derler. Oysa ki, gerçekte Allah onlarla alay etmektedir ve onlar kendi aşırılıkları içinde bocalayıp duruyorlar. İşte bunlar gerçeğin ışığı yerine bilgisizliğin karanlığını satın aldılar da, alış verişleri kâr getirmedi. Doğru yolu bulamadılar. Onlar, çevresini aydınlatmak için ateş yakan kimseye benzerler ki, Allah ışıklarını yok edince, onları karanlıklar içinde bırakmıştır, artık görmezler. Sağır, dilsiz ve kördürler, bu yüzden gerçeğe dönemezler. Yahut onların durumu, fırtınalı karanlık bir gecede gök gürültüsü ve yıldırımlar arasında kalan kimselerin haline benzer ki, korkudan kulaklarını tıkamışlardır. Allah inkar edenleri kuşatmıştır. Şimşeklerin göz kamaştıran ışığı aydınlattığı sürece yürür, sonra karanlık basınca yine durakalırlar. Doğrusu Allah her şeye kadirdir. Bakara 2/8-20”
Kimdir Allah’ın söz ettiği bu kimseler? Klasik yorumlara bakarsanız, inkar edenlerdir. Ancak bana göre yorumlar taraflıdır, eksiktir ve Allah’ın söz ettiği bu kimselerin başında inanıyor görünen kimseler gelir.
Kimdir o inanıyor görünen inanmazlar?
Onlar, aynı şiddetteki bir depremde Japonların hiç can kaybı vermediğini bildikleri halde, bizdeki zavallı kadın ve çocukların ölümünü yapım ve yerleşim hatalarına değil de Allah’ın öfkesine bağlayanlardır. İşin daha da iğrenç tarafı ise bu öfkeyi bir dansözün göbeğine, ya da siyasi otoritenin işlerine gelmeyen birkaç kararına bağlıyor olmalarıdır.
Depremi böyle yorumlama cesaretini nereden alıyorlar tahmin edebiliyorum ve temelden yanlış olduğundan kuşkum yok. Biliyorum, görünmez Rahmana bakıp bir şeyler görmeye çalışıyorlar fakat Rahimden haberleri bile yok! Bari kader deyip geçebilselerdi, ne çare kader ilminden de haberleri yok.
Müslümanlar! Şüpheniz olmasın, ölümü bile yenecek olan bilim er veya geç depremi de yenecektir. Bırakın atıp tutanlar kendi yaktıkları yalan ateşi sönünceye, korku şimşeğinin ışığı geçinceye kadar biraz daha atıp tutsunlar. Peki ya sonra? Hem hatırlayın, onlar daha önceleri ayın nur olduğunu bildiren ayeti de (71/16) yanlış tefsir etmişlerdi değil mi? İnsanlık aya bayrak diktiği gün nasıl karanlıklar içinde kalmışlarsa, korkarım ki bilimin depremi yok ettiği gün de dinsiz ve Allahsız kalacaklardır. Allah bu türlü kimselerin kıyamet günündeki hallerini şöyle anlatır,
“ Bir görsen onları korku ve telaşa düştüklerinde! Ama artık kurtuluş yok. Çok yakın bir noktadan yakalanmışlardır. Ona inanmıştık, dediler. Yalan, o kadar uzak bir yerden iman etmeleri nasıl mümkün olabilir? Aslında çok önceden inkar etmişlerdi onu. Bulundukları o uzak yerden, karanlığa taş atar gibi konuşup duruyorlardı. Artık kendileriyle iştahla arzuladıkları şey arasına bir engel konmuştur. Tıpkı daha önce benzerlerine yapıldığı gibi. Gerçek şu ki, onlar tutarsız bir kuşku içindeydiler. Sebe 34/52”
Allah’a ve yarattığı gerçeğe değil de onlara inananların hâli ise şöyledir,