Mürit Kefer

Ravilerden kimin sağlam kimin çürük olduğunu bilmiyorum ama, bana göre de rivayetler doğrudur ve böyle bir olay gerçekten yaşanmıştır. İsra ve Hac surelerindeki diğer ayetlerin de, böyle bir hadisenin varlığını doğruladığına inanıyorum. Putlar ve turna kuşları ile ilgili ayetleri okuyan da, ne şeytan ne de bir başkası, Peygamberin bizzat kendisidir.
Benim anlayışıma göre gerçek bir olayı rivayet ve yorumlar yanlış anlatmakta, bu nedenle ayetler de yanlış anlaşılmaktadır.
Rivayette, önce şeytanın gelip Peygamberi aldattığı, sonra da Cebrail’in gelip doğrulttuğu bildiriliyor.
Temel soru şudur?
Şeytan ne zaman gelip aldattı, Cebrail ne zaman gelip doğrulttu?
Rivayet ve yorumlar, şeytanın Peygamber Necm suresini okurken gelip aldattığını anlatıyor. Oysa ki böyle bir kabulden doğabilecek soruları kimse cevaplayamaz. Şöyle ki, Allah Necm suresinin henüz başında,
“ Ant olsun kayıp giden yıldıza ki, arkadaşınız Muhammet sapmadı ve sapıtmadı. Keyfince de konuşmuyor. Söyledikleri, kendisine bildirilen bir vahiydir. Necm 53/1” ayetiyle Peygamberinin nefsinden konuşmadığını bildirdiği halde, üç beş cümle sonra şeytan gelip Peygamberi kendi nefsiyle konuşturabilmektedir. Olabilir mi?
Olmaz ama diyelim ki oldu, iddia edildiği gibi şeytanın Peygamberi daha sonra başka konularda da aldatmış olması mümkün olamaz mı?
Bunu da geçiniz, ya Peygamberin tüm hadis kitaplarında yazılı şu sözleri ne olacak!
“Bir gün Kabe’nin yanı başındaki Hicir’de yatıyordum ki, Cebrail geldi ve göğsümü yarıp kalbimi çıkardı. Sonra içi iman ve hikmet dolu bir tas getirildi. Kalbim zemzem suyu ile yıkandıktan sonra içine hikmet ve iman doldurularak tekrar eski yerine konuldu.” 5
“ Şeytan kafirdir. Benim şeytanım da kafirdi ama, Allah yardım etti de Müslüman oldu ve artık bana düşmanlık etmiyor.” 6
Zemzemle yıkanmış bir Peygamber kalbine şeytan nasıl girebilir? Yoksa Peygamberin kalbi bu hadiseden sonra mı yıkandı? Yoksa peygamberin şeytanı bu hadiseden sonra mı Müslüman oldu? O zaman da, Peygamberliğinin önceki yılları ve Necm suresinden önceki sureler şüpheli duruma girer ki, işin içinden çıkamazsınız.
Bunu da geçiniz, diyelim ki şöyle veya böyle şeytan aldattı. Rivayet ve yorumlarda Cebrail’in aynı akşam gelip yanlış okunan ayeti düzelttiği söyleniyor. Yani, şeytan ile Cebrail’in gelişleri arasında on, bilemediniz on beş, hadi Peygamberin o gece sokağa çıkamayıp yarını beklediğini de kabul edin, taş çatlasın yirmi dört saatlik bir süre var. Bu kısacık süre içinde, aşağıda anlatılan bütün şu işlerin olup bittiğini aklınız alıyor mu?
Bir grup Müslüman’la, bir grup putperestin bu sohbetleri bir gecede bütün Mekke’ye duyuruluyor. Mekke’nin ileri gelenleri toplanıp bu yeni durumu değerlendiriyorlar ve uygun görüyorlar. Sonra bu görüş toplumsal bir barışın kabulü olarak Peygambere duyuruluyor. Bunun üzerine Peygamber, çok acelesi varmış gibi, gecenin bir yarısında çöllerin ve kızıl denizin ötesindeki Habeşistan’a haber uçuruyor. Barıştık, gelin! Haberci devesine binip bir aylık yola çıktıktan sonra da Cebrail geliyor ve yanlış yaptın diyor. Bunun üzerine Peygamber şeytanın söylediklerinden vazgeçiyor ve habercinin arkasından yetişebilecek bir atlı çıkarmıyor. Hadi o gece çıkarmadı, sonra da çıkarmıyor ve Habeşistan’daki Müslümanlar her şeyden habersiz iki ay sonra dönüp geliyorlar.
Bunu da geçiniz, şeytanla Cebrail’in bu işleri arasında Peygamber nerede? Yorumlara bakarsanız, şeytanla Cebrail’in arasında ruhsuz bir robot gibidir.